امروز می خواهم طوری دیگر باشم .طور دیگری فکر کنم،راه بروم،خنده کنم،...و طوری دیگر زندگی کنم.امروز می خواهم فرق داشته باشد با روزهای دیگرم.می خواهم خانه تکانی دل کنم .امروز می خواهم خود را فارغ کنم از پیراهه های زندگی.امروز می خواهم رها باشم مثل پرنده ای که همیشه آزاد بوده و همه چیز را فراموش کنم مثل جنینی که تازه متولد شده .و تازه بشوم اون چیزی که باید باشم و حق دارم که اینگونه باشم و فراموش کنم که چه سالهایی پشت سر گذاشتم و چگونه زندگی کرده ام.می خواهم نو شوم.و دارم می بینم که چه آسان می شود نو شد.فقط باید بخواهی وخودت را نسپاری به باد که تو را هر جا که می خواهد ببرد.باید پایت را جایی بگذاری که محکم باشد و فرو نروی .بخواهی نور را از میان تاریکیها بیابی و هر گاه آن را یافتی چشمت را به رویش نبندی.ومثل گل رویت را به طرفش بچرخانی .مهم نیست که چه قدر آدمی عمر می کند ،باید نگاهش به بالا باشد که اگر به پایین کوه نگاه کند احتمال سقوط می رود.
امروز این را نوشتم که فردا فراموش نکنم که چه می خواستم .و اگر همکار یا دوستم آمد نرخه بنزین یا آب وبرق را آورد نشانم داد.یا از خوشه بندی برایم گفت،غصه نخورم و عصبانی نشوم که من کجا هستم و کجای این کره خاکی زندگی می کنم .و فقط فکر کنم که می خواهم نو شوم و نو بمانم.حتی اگر روزگار برایم چیزی دیگر رقم زده باشد.
