هر آدمی در وجودش 2" من "داره. یکی "من"واقعی ،یکی "من" ساختگی."من" واقعی همیشه می خواد اونجوری باشه که تو دوست داری ولی "من" ساختگی دوست داره اونجوری باشه که دیگران دوست دارند و اجتماع می پسنده.هر وقت خواستی یه کاری کنی که دوست داری "من"ساختگی جلوت می گیره وبهت هشدار می ده که کارت اشتباه ست.سعی میکنه تو رو طوری نشون بده که نیستی ولی خوب بعضی وقتها می شه جلوش گرفت و خود خودت باشی،بدون "من" ساختگی.البته شاید درست نباشه همیشه اون یکی را پس زد و فقط به یکی از اونها بها داد ممکنه هرج ومرج پیش بیاد.
حالااگه همیشه به "من"ساختگی بها بدی ،مثل تمام کسانی می شی که اصطلاحا ریا کار خوانده می شوند یعنی دو منشان خیلی با هم اختلاف دارند.طوری که "من" واقعی اشان قهر کرده و دیگه نمی خواد برگرده و درونشان غوغایی ست.
به نظر من حفظ تعادل بین آنها باعث ایجاد تعامل ودوستی می شود و تو می شی یه آدم ایده ال.البته شاید هر کسی یه نظر داشته باشه و بخواد فقط از یه "من" پیروی کنه .هر جوری که با اونها رفتار کنی شخصیت آدمی در همون حال شکل می گیره.
