روزها داری زندگی عادی خودت را می کنی بدون هیچ فکری ،که کجایی؟ چه می کنی ؟هر روزت مثل دیروزته .که شامل کارهای روزمره همیشگی است.نگاهت به فرزندت،به همسر،به همکار،به اقوام ودوستان همه روز مثل هم است. کم وزیادش رو کار ندارم فقط نوع نگاه منظورم است.
ولی خوب کافیه از جایی یه تلنگور بخوری،کافیه از روزمرگی کمی بیرون بیای. کافیه یه اتفاقی برات بیفته که دوست نداری وهیچ وقت منتظرش نبودی.اونوقته که دیدت عوض می شه. نگاهت به اطرافت طوری دیگه می شه.انگار که تا آن روز دیگران رو نمی دیدی.وقتی اون اتفاق بد می افته، زمین وزمان رو بهم می ریزی،شاید اگه دید زیبایی داشته باشی و خوب به اون روز نگاه کنی علی رغم اتفاق بدی که افتاده به چیزهایی برسی که تا حالا بی تفاوت از کنارشون رد می شدی.اونها رو حس کنی با تمام وجود درکشون کنی و متوجه می شی که چه قدر به دیگران نیاز داری. به دلگرمی هایی که بهت می دند، به حرفها شون و به حضورشون.تازه اون موقع می فهمی که چقدر دوستت دارند وچقدر خودت و خانواده ت برایشان مهمی.دیگه اگه آدم خوب ومثبتی باشی درس می گیری ،متوجه می شی که نوع رفتار دیگران انعکاس رفتار خودت بوده است. که اگه خوب بودی همان طور ادامه بدی یا شاید هم دلت بخواد بهتر بشی واگه بد بودی تجدید نظر کنی و رفتار و منش بهتری پیش بگیری.
همه این حرفها مقدمه ایی بود که بگم اون اتفاق دیروز برای من افتاد.اتفاقی که هیچ وقت منتظرش نبودم و دوست ندارم به سراغم بیاد.البته شاید اگه بگم چی شده همه بگند خوب حالا مگه چه شده که اینقدر دگرگون شدی.این اتفاق برای هر کسی ممکنه بیافته وآب از آب تکون نخوره. ولی خودم هم تمام این حرفها رو قبول دارم و برای من هم بدتر از این پیش اومده و هیچ خبری از این حرفها نبوده یا شاید هم بوده و بعد فراموش شده،شاید هم همین اتفاق بعد از چند روز فراموش بشه ومن دوباره برگردم به زندگی روز مره قبلی،ولی آیا با همون دید قبلی،نمی دونم شاید.ولی بهر حال می نویسم که یادم نره.که یادم بمونه روزی چه حالی داشتم.
ادامه دارد..............
